Kadınlar ve Ötekiler

Dünyayı algılamakta zorluk çekiyorum. Hem gündemi hem de günlük hayatı. aslında dünyadaki çoğu sorunun özü, kültürlerin erkek etrafında inşa edilmesi. Yani fiziksel gücün.

Savaşı anlatırken, kadın ve çocuklar ölüyor diye acıtasyon yapılıyor. Çünkü insanlar ölüyor aynı havayı vermiyor. Kadınlar ve çocuklar ölüyor demek, aslında güçsüzler arada kaynıyor demek. Erkeklerin ölmesi ve öldürülmesi normal mesela ama kadın ve çocuk olunca şaşırıyoruz normal olarak. Bunu binlerce yıldır niye aşamıyoruz, anlayamıyorum.

Yönetenler erkek, savaşanlar erkek, bilim insanlarının çoğu erkek. Bunun nedeni kadınların yetersiz olması değil, toplum zihninin böyle şekillenmesi ve eşit şartlarda yarışılmaması. Yoksa geçmişte, erkek hegomanyasına rağmen büyük işler başarmış, hikayelerini duymadığımız, kadın oldukları için popüler olamayan onca örnek var.

Kültür, erkeği para kazanan, kadını ise evin iç işlerine bakan olaran görüyor. Bu dünyanın hemen hemen her yerinde böyle. Bundan daha ilkel bir düşünce var mı emin değilim. Böyle anlatınca, hayır efendim öyle değil demenizi bekliyorum. Modern toplumlarda öyle değil. Ama öyle. Bir bakın etrafınıza, iş yerlerinize, politikaya. Mühendis diyince aklınızda ne canlanıyor? Sekreter diyince? Mimar diyince? Taksi şoförü diyince? Patron diyince? Müdür diyince? Peki bunlar kadın olunca neden şaşırıyoruz? Mesela otobüs şoförü neden erkek için normal ama kadın olursa şaşırıyoruz?

Çocukluktan itibaren öğrenilen bir hiyerarşi. Etrafınıza bir bakın mesela. Kadınlar nasıl aktivitelerle, ilgileniyor, erkekler nasıl aktivitelerle? Neden? Çünkü ilgileri öyle. Peki ilgiler neden öyle? Mesela neden bebeklikten itibaren, erkek ve kız çocuğu oyuncakları farklı, renkler farklı?

Benzer bir sorun feminizmde de var mesela. Bence bir gerçek feministler var. Cinsiyetleri önemsiz. Bir de, pop feministler var. Benim bedenim, benim kararım diyen. Elbette karar senin, buna kimsenin bir diyeceği yok ama neden erkek dünyasının oyunlarıyla karar veriyorsun?

Mesele oje süren bir erkek normal gelir mi size? Etek giyen erkek? Topuklu ayakkabı giyen bir erkek? Dekolte giyen bir erkek?

Evet, hayal bile edemiyorsunuz. Peki neden, kadın için bu önemli? Neden güzellik algısı dekolteden, vücudunu göstermekten, kalçalardan, memeden, makyajdan ve estetikten ibaret? Bunlarla iyi hisseden bir kadına, feminist diyebilir miyiz? Aynaya bakınca, kendimi iyi hissediyorum diye tonlarca makyaj yaparak, tırnak takarak, parfüm sürerek öz güven kazanan birisine, özgür demek mümkün mü mesela?

Tersi olunca da, erkek gibi deniliyor örneğin. Kimse göre neye göre. Ayrıca güzel diye düşünülen şeyler de, kime göre neye göre. Mesela vücudunu gösterme yarışına giren kadınlara acıyorum genelde. Zeki bile olsalar, gündemlerinin önemli bir kısmının bilgi ve birikim olmadığını gösteriyorlar. Otomatik olarak saygımı kaybediyorum. Genelde de, bunda yalnız ve haksız olmadığımı da gördüm. Çünkü orta bir yerde buluşulsa bile, istekler, arzular, beklentiler temelde yüzeysel şeyler oluyor.

Daha önce kadından yönetici olmuyor diyen, kadınlar da gördüm. Bu kabulleniş bile, aslında halen ne kadar ilkel olduğumuzun kanıtı. Olmuyor diye düşünülmesinin en büyük nedeni, beklentilerin alışılmış normlar üzerine kurulması.

Peki şöyle bakalım. Erkekten yönetici oluyor mu gerçekten?

Kadını niye güçsüz ve ezilen olarak görülüyor? Binlerce yıllık kabullerden ne zaman kurtulacağız? Mesela neden filmlerde hep kadın karakterler aşkı yüzünden hata yapanlar, kandırılanlar oluyor da, erkekler hep savaşan, kararlı tipler oluyor? Bunu neden kabul ediyoruz?

Böyle bir dünyada sorun çözmeye çalışıyoruz. Hayvani dürtülerle yönetilip, ayrımcılıkla ve aşağılamayla kötü bir şeyin kötü olduğunu anlatmaya çalışıyoruz. Gerçekten yazık bize.

Kadın- erkek eşitiği biyolojik eşitlik iddia etmiyor aslında. Eşit şartlar işin özü. İnsanlık. bu da dilde, kültür de, günlük alışkanlıklarda başlıyor.